Gün gelir de unutursam ,
Diktiğin “AŞK “ çiçeğini kurutursam,
Dudağımdan adın silinirse,
Ecel gelir yolun sonu görünürse,
Şimdi sen bensiz, ben kimsesiz
Bir gün dahi gülersem eğer sensiz
Yağmurlar değil taş yağsın başıma..!!!
Sen benim küçük kıyametimdin.
Yüreğimde kopan fırtınam,
Boğazımda hıçkırığım,
Ve sağnak sağnak boşalan gözyaşlarımdın.
Belki de bir daha hiç kimseye nasip olmayacak,
Sen benim yaşanılası en büyük sevdamdın…!!!
Çok yorgunum şu aralar
Öyle aciz düştü ki yüreğim…!!!
Dilimde koca bir “SÜKUT “
İçimde koca bir boşluk var .
Yüreğim kapalı cezaevi gibi,
Ne girmek mümkün ne de çıkmak.
Alıp başımı gitsem çok uzak diyarlara ..
Bir kalem bir kağıdım olsa yanı başımda ,
Ve beni hiç terketmeyen özlemini yazsam,
Sığdırabilir miyim seniavuç içi satırlara.?
Yada sesim ulaşır mı meçhul kentlerine.?
Sahi beni duyabilir misin uzaklardan.?
Sana anlatamadıklarımı yazsam,
Anlayabilir misin beni.?
Dokuna bilir misin yüreğime.?
Hissedebilir misin duygularımı.?
Çaresiz yüreğimin çırpınışını,
Karanlığı yırtan çığlığımı,
Ve sensizliğe gebe hıçkırığımı
Sahi duyabilir misin.?
Sevgisizlikten buz tutmuş yüreğimi
Sahi ısıtabilir misin.?
Çok zor değil mi.?
Belki bir gün diner içimde ki fırtına,
Durulur benim de denizlerim…!!!
Senden çok uzaklar da
Issız bir limana sığınır ,
Dönüşünü  beklerim  kim bilir..!!!

NURAN YAZICI